AEBtako (munduko) lehen koloredun presidentea denon ahotan dagoen egun hauetan, munduko ekonomia maldan behera doa ziztu bizian. Bankuek lur jo dute, multinazionalek eskuak burura daramatzate. Inork ez daki zer gertatuko den.
Honi buelta eman nahian mundu osoko agintariak irtenbidea bilatu asmoz garrantzi handia dutela diruditen bilkurak egiten dihardute. Sarkozy-k neokapitalismo batez hitzegiten digun bitartean AEBtako banku nagusienak estatuaren esku geratzen ari dira. Zer ote hainbestetan errepikatzen duten neokapitalismo hori? Benetan ekonomia eredu berri bat sortu nahi ote dute. Edota agian kapitalismo zaharraren oinarriak berrezarri nahi dituzte inbertsore nagusienen mesedetan?
Erdi mailako gizartea goi mailakoen pare bizitzera ohitzen ari den honetan, bankuek ez dute nahikoa diru mailegu guztiak betetzeko. Ekonomia eredu berria ultramegamultinazionalak kapitalaren jaun eta jabe bilakatzeko amarru bat besterik ez daiteke izan, pobrezia eta aberastasunaren arteko aldea handitzeko baizik ez luke balioko horrela.
Bitartean, eta hauteskundeetara itzuliz, Neosozialismo hitza behin eta berriz entzuten dugu errepublikarren ahotik. Obama aurkariataz ari dira noski, hiritarrengan sozialismo/komunismo beldurra berrindartzeko asmotan. Hau guztia Bush jauna banku nagusiak nazionalizatzen ari den une berean.
Zer ikusi eta entzun behar ote dugu orain? Benetan mundu hau aldaketa bidean da, ala mikrofono aurreko hitz potolo hutsalak dira denak. Batek daki.
